Diecezja Toruńska

Symbolika

Zawołanie biskupie bp. Andrzeja Wojciecha Suskiego — Spes mea unica, Nadzieja moja jedyna — przyjęte zostało w chwili sakry biskupiej w 1986 r. i towarzyszyło Pasterzowi przez ponad trzydzieści lat posługi.

Centralnym znakiem herbu jest krzyż z kotwicą — klasyczny chrześcijański symbol nadziei zakorzenionej w tajemnicy paschalnej Chrystusa. Sięga on po słowa Listu do Hebrajczyków: „trzymamy się jej jako bezpiecznej i silnej kotwicy duszy, [nadziei], która sięga poza zasłonę, gdzie jako poprzednik wszedł za nas Jezus" (Hbr 6, 19–20).

Krzyż — znak zbawienia i wiary — przechodzi w dolnej części w kotwicę, znak nadziei wiernych. To zestawienie ukazuje, że chrześcijańska nadzieja nie jest oderwana od krzyża, lecz w nim ma swoje źródło i zakotwiczenie.

Błękitne tło tarczy nawiązuje do symboliki maryjnej oraz koloru nieba — przestrzeni, ku której skierowana jest chrześcijańska nadzieja.

Nad tarczą wznosi się zielony kapelusz biskupi z dwunastoma chwostami po obu stronach — znak godności biskupiej zgodnie z wielowiekową tradycją heraldyki kościelnej. U dołu, na białej banderoli, widnieje zawołanie: Spes mea unica.