Diecezja Toruńska

W dniach 19 – 22 IX w parafii Wniebowstąpienia Pańskiego na Ursynowie w Warszawie odbył się II Ogólnopolski Kongres Nowej Ewangelizacji zorganizowany przez Zespół ds. Nowej Ewangelizacji przy Konferencji Episkopatu Polski, któremu przewodniczy bp Grzegorz Ryś. Członkiem tego zespołu, z naszej diecezji, jest redemptorysta o. Jacek Dubel CSsR, Dyrektor Szkoły Nowej Ewangelizacji św. Jana Umiłowanego Ucznia Diecezji Toruńskiej. Podczas samego Kongresu pełnił on rolę koordynatora całego wydarzenia.

Hasłem Kongresu były słowa Obudzić Olbrzyma, które w sposób bezpośredni odniesiono do parafii. Celem bowiem Kongresu było ukazanie pastoralnej koncepcji dla parafii w dobie wezwania do Nowej Ewangelizacji, jak również prezentacja konkretnych narzędzi pomocnych do czynienia parafii wspólnotą żywą i dającą Życie. W szczegółach zastanawiano się nad: właściwą wizją parafii, jakimi metodami ewangelizować parafię i poprzez parafię oraz dzielono się doświadczeniem w jaki sposób Bóg ubogaca podczas głoszenia Dobrej Nowiny.

W Kongresie wzięło udział blisko 800 osób, w tym spore grono księży i sióstr zakonnych z całej Polski, a przede wszystkim osób świeckich zaangażowanych najczęściej w różne wspólnoty i ruchy działające w parafiach. Naszą diecezję reprezentowało w sumie około trzydziestu osób. Część z nich była nie tylko uczestnikami, ale także pomagała w organizacji wydarzenia Kongresu.

Kongres wypełniły: Eucharystie, wspólne modlitwy, konferencje, nauki rekolekcyjne, wieczór świadectw oraz wyjście ewangelizacyjne. Obecni na Kongresie uczestniczyli także w kilku grupach warsztatowych prowadzonych przez: Ruch dla Lepszego Świata, Szkoły Nowej Ewangelizacji, Ruch Światło-Życie, Ruch Focolari, Komórki Parafialne, Kurs Alfa oraz Drogę Neokatechumenalną.

Nie mamy wątpliwości, że warto czynić refleksję nad podjętym na Kongresie tematem także i w parafiach naszej diecezji. Parafia jest bowiem cały czas podstawową jednostką administracji kościelnej oraz głównym miejscem identyfikowania się katolików. Odnośnie jej funkcjonowania nasuwa się jednak szereg pytań: Jak wprowadzić w naszych parafiach soborową wizję parafii, jako wspólnoty wspólnot? Jak przeżywać parafię, jako pierwsze miejsce doświadczenie Kościoła w środowisku, w którym żyjemy? Jak ewangelizować w parafiach, czyli jak docierać do tych, którzy zapomnieli albo odrzucili Boga? Jak przekonywać do tego, że parafia powinna być terenem permanentnej misji? To tylko niektóre pytania. Należy się zastanowić, czy podobny kongres nie powinien odbyć się w przyszłości także i w naszej diecezji. Wydaje się, że istnieje także ogromne zapotrzebowanie na jego owoce i w naszych parafiach.

Dk. Waldemar Rozynkowski