Przewodniczył im Biskup Toruński Andrzej Suski, który nawiązując do słów Ewangelii „A kto by chciał Mi służyć, niech idzie za Mną, a gdzie Ja jestem, tam będzie i mój sługa. A jeśli ktoś Mi służy, uczci go mój Ojciec”(J 12, 26) podkreślił, że śp. ks. inf. Andrzej Wawrzyniak swoje obowiązki kapłańskie wypełniał z oddaniem. Był głęboko przekonany, że służba Kościołowi to służba samemu Chrystusowi. „Żegnamy zatem zasłużonego kapłana, żegnamy go w parafii jego wieloletniej posługi duszpasterskiej. Jestem osobiście bardzo wdzięczny za stałą i ofiarną pomoc w okresie organizowania młodej diecezji toruńskiej i jej struktur. Ceniłem jego mądre rady, jego zaangażowanie w pracę na rzecz diecezji oraz jego pogodę ducha i godną postawę kapłańską” mówił bp Andrzej.

Ks. inf. Andrzej Wawrzyniak spoczął na cmentarzu parafialnym przy ul. Antczaka w Toruniu. W swoim testamencie napisał m. in. „Wdzięczny niezmiernie Opatrzności za to, że żyłem w wierze chrześcijańskiej, za łaskę spotkania Chrystusa Pana w Ewangelii, za zaufanie jakim mnie obdarzył przez łaskę kapłaństwa powołując już od dzieciństwa, za dobrych, kochanych Rodziców, za największą moją Babcię – Opiekunkę, za oddaną Siostrę Marylę, za Jej dzieci – kochanych Anię i Jarka, za umiłowanego Ojca św. Jana Pawła II, za wspaniałego, przyjaznego Biskupa Andrzeja, za życzliwych i dobrych Przyjaciół i Znajomych – Księży i Świeckich, za oddane mi Siostry Urszulanki (…)

Żegnając wszystkich powiadam: bądźcie pewni o moich najlepszych uczuciach. Przepraszam za moje słabości, za nerwy i brak wytrwałości, za egocentryzm, za złe nastroje. Życzę Wam Wszystkim moi Najdrożsi, abyście zawsze mogli zdobywać się na miłość i życzliwość, pielęgnowali modlitwę i kontemplację, byli dobrymi duchami w rodzinach, parafiach, uczelniach czy szkołach.

Wam – Alumnom moim studentom życzę, abyście nie doświadczyli nazbyt często osamotnienia, ale zawsze byli wspierani kręgiem gorliwych wiernych. Dla Chrystusa i Jego Ewangelii warto żyć i umierać.

Mojej Ojczyźnie życzę wierności jej dziejom – piastowskim, jagiellońskim i z czasów majowej Jutrzenki, spełnienia na niej marzeń romantyków, postawy godnej żołnierzy Polski Podziemnej, niezłomności Kardynała Prymasa Stefana Wyszyńskiego. Oby szkoła szła śladami szkoły przedwrześniowej – ucząc patriotyzmu i służby Dobru Wspólnemu.

Patrząc na Krzyż Chrystusowy przebaczam za doznane urazy i nadużycie mojego zaufania. Tak miało być dla poskromnienia mojej pychy.

Mam niezłomną nadzieję, że ostatnie słowo będzie miał Chrystus Król, bo Jego ewangelia współbrzmi z najgłębszymi aspiracjami ducha ludzkiego i najbardziej zbliża do spotkania z Bożą świętością”.

 

Ks. inf. Andrzej Wawrzyniak (ur. 22 lipca 1936 r. w Chełmnie, zm. 4 grudnia 2013 r. w Chojnicach). Święcenia kapłańskie otrzymał 5 kwietnia 1959 r. z rąk bp. Kazimierza Kowalskiego. Po ukończeniu studiów w zakresie filozofii teoretycznej w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim pracował na tej uczelni jako asystent a potem wykładowca historii filozofii. W latach 1987 – 1988 był proboszczem parafii w Piecach koło Pelplina, a w latach 1988 – 2010 proboszczem parafii pw. św. Jakuba w Toruniu.

W nowej diecezji toruńskiej ks. inf. Wawrzyniak pełnił funkcje wykładowcy filozofii w seminarium duchownym, delegata biskupa ds. formacji kapłanów, referenta ds. apostolstwa kultury, cenzora ksiąg, przewodniczącego komisji synodalnej ds. duchowieństwa i członka komisji głównej I Synodu Diecezji Toruńskiej, był członkiem rady kapłańskiej i kolegium konsultorów. W lipcu 2000 r. został wybrany na prepozyta Kapituły Katedralnej Toruńskiej.

Oprac. ks. Paweł Borowski