Magnificat anima mea

Aktualności 2014-05-14

Diamentowy jubileusz s. Marii Stanisławy OCD

Matka Maria Stanisława od Najświętszego Sakramentu urodziła się 16 maja 1932 r. w Kaliszu. Po ukończeniu miejscowego żeńskiego Liceum Ogólnokształcące dnia 4 października1952 r. wstąpiła do klasztoru sióstr karmelitanek bosych w Kaliszu. Obecni przy niej byli: rodzice, którzy jej błogosławili, brat (starsza siostra kilka lat wcześniej wstąpiła do zgromadzenia sióstr felicjanek) oraz koleżanki i znajomi. W dniu 13 kwietnia 1953 r. Maria otrzymała habit zakonny oraz nowe imię „siostra Maria Stanisława od Najświętszego Sakramentu”, jej formacją zajmowała się Matka Maria Anzilla, przeorysza. 18 kwietnia 1954 r. s. Maria Stanisława złożyła swoją profesję czasową, a 3 lata później – 18 kwietnia 1957 r. – profesję wieczystą. Podobnie jak w życiu św. Stanisława Kostki, s. Marię Stanisławę cechuje gorące nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu oraz miłość do Matki Bożej. Gdy wspólnota kaliskich karmelitanek otrzymała w darze od sióstr felicjanek dom zakonny w Łasinie do utworzenia nowej fundacji karmelitańskiej, Matka Stanisława została mianowana wikarią i w 1995 r. wraz z siostrami przyjechała do Łasina, by tworzyć nową placówkę. W tutejszym konwencie pełniła funkcję przeoryszy. Odpowiedzialność oraz troska za budowę i przystosowanie tego klasztoru na potrzeby sióstr karmelitanek była codziennie powierzana Bogu przed Najświętszym Sakramentem.

Dnia 1 maja wraz z biskupami Andrzejem Suskim i Józefem Szamockim wspólnota łasińskiego Karmelu, kapłani, rodzina i przyjaciele dziękowali Bogu za dar konsekrowanego życia i jubileusz 60 lat złożenia pierwszej profesji przez s. Marię Stanisławę. „Każdy jubileusz przeżywamy w klimacie radości, ponieważ istotą każdego jubileuszu jest bycie rozradowanym Bogiem, więc radość i wdzięczność wobec Pana Boga jest nieodłącznym elementem dzisiejszego dnia” – mówił bp Andrzej. „Dziękujemy Matce Stanisławie za trud, który podjęła w założeniu klasztoru w Łasinie. Wielkim skarbem dla diecezji jest życie kontemplacyjne” – dodał. Wyraził również swoją troskę o modlitwy w intencji nowych powołań.

W homilii bp Józef Szamocki nawiązał do niedawnej kanonizacji Jana Pawła II i słów kard. Comastri, iż odpowiedź na pytanie, dlaczego kochamy Jana Pawła II jest ukryta w Ewangeliarzu, ponieważ jego życie było nieustannym posłuszeństwem Ewangelii Jezusa i to, że Boga słuchał bardziej niż ludzi. Dodał również, abyśmy z drogi, którą prowadzi nas Pan Bóg nie zawrócili i wiernie Go słuchali. „Śluby zakonne czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, potem modlitwa i pokorna praca w życiu wspólnotowym za klauzurą, stają się dla nas bezcennym świadectwem mocy Ducha Zmartwychwstałego Pana” – podkreślił bp Józef. Kartki naszego życia mają splatać się z kartami życia Jezusa i Ewangelią. Dowodem jest właśnie jubileusz s. Stanisławy i świętość jej życia oraz odpowiedź, że Boga słucha bardziej niż ludzi. Na koniec bp Józef wyraził pragnienie, abyśmy pochylili się nad refleksją swojej wiary i z łaską Bożą umieli naśladować Jezusa i opowiadać o nim swoim życiem.

Po homilii s. Maria Stanisława złożyła uroczyste wyznanie wiary. Następnie na ręce przeoryszy s. Joanny Grodzickiej odnowiła swoją profesję: „Ślubuję Bogu Wszechmogącemu czystość, ubóstwo i posłuszeństwo według reguły i konstytucji mniszek bosych zakonu Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel”. Po założeniu na głowę jubilatki poświęconego wianka s. Maria Stanisława wymieniła siostrzany uścisk z wszystkimi mniszkami.

Po uroczystym hymnie „Te Deum” o. Marian Stankiewicz OCD, delegat prowincjała ds. mniszek, odczytał specjalne błogosławieństwo jubileuszowe papieża Franciszka oraz list gratulacyjny prowincjała o. Romana Hernogi OCD. Ojciec Marian podkreślił także, że każdy jubileusz mobilizuje do dochowania wierności słowu danemu Panu Bogu i drugiemu człowiekowi. Po zakończonej Eucharystii Jubilatka przyjmowała gratulacje i życzenia.

Aleksandra Wojdyło