Już od samego początku członkowie stowarzyszenia postanowili zorganizować „Izbę Pamięci Kolejarzy” węzła PKP w Grudziądzu. Zachowały się bowiem liczne dokumenty, m. in. świadectwa ukończenia kursów, prawa kierowania parowozem, dekrety na stanowiska służbowe, dyplomy, odznaczenia ślubowania i przyrzeczenia służbowe, statuty, a także zeznania świadków, potwierdzające bombardowanie przez Luft-Waffe ostatniego pociągu ewakuacyjnego z Grudziądza na stacji Gorzuchowo Chełmińskie w dniu 2 września 1939 r. W Izbie Pamięci są też eksponaty techniczne; zbiór charakterystyk technicznych i eksploatacyjnych parowozów z 1927 r., opracowanych przez prof. Alberta Czeczota; przedwojenne rozkłady jazdy, dokumentacja związana z budową pomnika marszałka Józefa Piłsudskiego, który ustawiono w parku dworcowym w 1933 r., także dawne fotografie, literatura, podręczniki i prasa nawiązująca do tematu. Interesujące są modele pojazdów trakcyjnych i urządzeń towarzyszących, m. in. modele lokomotywy spalinowej i elementy wyposażenia pociągów. Zachował się sztandar stowarzyszenia z 1922 r., także umundurowanie i wyposażenie należące do pełniących służbę kolejarzy. Ciekawa jest tablica w formie krzyża z napisem: „Z Bogiem na szlaku”, na której znajdują się emblematy religijne: krzyżyki, medaliki z kabin maszynistów lokomotyw i pomieszczeń służbowych.


Dokumentów i eksponatów dostarczali kolejarze czynnej służby oraz emeryci, wdowy, dzieci i wnukowie po kolejarzach. Utworzenie Izby Pamięci Kolejarzy, obecnie (Regionalne Muzeum) było możliwe dzięki śp. ks. kan. Zenonowi Grządce, proboszczowi grudziądzkiej parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i kapelanowi kolejarzy, który służył pomocą w organizacji Izby Pamięci i udostępnił pomieszczenia sali katechetycznej na muzeum.

Henryk Turski