Diecezja Toruńska
Normy ogólne
Przepisy wstępne uchwał Pierwszego Synodu Diecezji Toruńskiej — określają moc obowiązującą statutów, zasięg terytorialny, stosunek do wcześniejszych ustaw i zwyczajów oraz tryb autentycznej interpretacji prawa partykularnego.
- Na uchwały Pierwszego Synodu Diecezji Toruńskiej składają się statuty i aneksy do statutów. Jedne i drugie zawierają prawo partykularne, które obowiązuje od momentu wskazanego dekretem promulgacyjnym.
- Uchwały synodalne obowiązują wiernych, którzy posiadają na terenie Diecezji Toruńskiej stałe lub tymczasowe zamieszkanie i równocześnie aktualnie na nim przebywają, a także tułaczy znajdujących się na terenie Diecezji Toruńskiej (por. kan. 12 §3 i 13 §3 KPK).
- Postanowienia Synodu, które zaradzają porządkowi publicznemu lub określają formalności aktów albo dotyczą rzeczy nieruchomych położonych na terenie Diecezji Toruńskiej, obowiązują także podróżnych (por. kan. 13 §2 2° KPK).
- Wszystkie dotychczasowe ustawy oraz instrukcje diecezjalne, które nie są zawarte w uchwałach Pierwszego Synodu Diecezji Toruńskiej, tracą moc obowiązującą.
-
§1. Istniejące w Diecezji Toruńskiej zwyczaje, które są przeciwne uchwałom tego Synodu, tracą moc obowiązującą.
§2. Należy podtrzymywać chwalebne zwyczaje, które są zgodne z prawem lub istnieją obok prawa.
- Autentyczna interpretacja uchwał Pierwszego Synodu Diecezji Toruńskiej należy do biskupa diecezjalnego lub do tego, komu zlecił on władzę autentycznego ich interpretowania (por. kan. 16 §1 KPK).
- Ustawy partykularne Diecezji Toruńskiej, wydawane w przyszłości poza Synodem, będą promulgowane w organie urzędowym Kurii Diecezjalnej. Zaczynają one obowiązywać po miesiącu od dnia ich promulgacji, chyba że w samej ustawie określono inny termin (por. kan. 8 §2 KPK).