Na uchwały Pierwszego Synodu Diecezji Toruńskiej składają się statuty i aneksy do statutów. Jedne i drugie zawierają prawo partykularne, które obowiązuje od momentu wskazanego dekretem promulgacyjnym.
Uchwały synodalne obowiązują wiernych, którzy posiadają na terenie Diecezji Toruńskiej stałe lub tymczasowe zamieszkanie i równocześnie aktualnie na nim przebywają, a także tułaczy znajdujących się na terenie Diecezji Toruńskiej (por. kan. 12 §3 i 13 §3 KPK).
Postanowienia Synodu, które zaradzają porządkowi publicznemu lub określają formalności aktów albo dotyczą rzeczy nieruchomych położonych na terenie Diecezji Toruńskiej, obowiązują także podróżnych (por. kan. 13 §2 2° KPK).
Wszystkie dotychczasowe ustawy oraz instrukcje diecezjalne, które nie są zawarte w uchwałach Pierwszego Synodu Diecezji Toruńskiej, tracą moc obowiązującą.
§1. Istniejące w Diecezji Toruńskiej zwyczaje, które są przeciwne uchwałom tego Synodu, tracą moc obowiązującą.
§2. Należy podtrzymywać chwalebne zwyczaje, które są zgodne z prawem lub istnieją obok prawa.
Autentyczna interpretacja uchwał Pierwszego Synodu Diecezji Toruńskiej należy do biskupa diecezjalnego lub do tego, komu zlecił on władzę autentycznego ich interpretowania (por. kan. 16 §1 KPK).
Ustawy partykularne Diecezji Toruńskiej, wydawane w przyszłości poza Synodem, będą promulgowane w organie urzędowym Kurii Diecezjalnej. Zaczynają one obowiązywać po miesiącu od dnia ich promulgacji, chyba że w samej ustawie określono inny termin (por. kan. 8 §2 KPK).